Historische Ontwikkeling

Nei-chia vechtkunst legt het accent op de intrinsieke bewegingsfactoren. Vandaar dat men spreekt van interne bewegingskunst. Zo ook in Tai-ki-kenpo, dat qua achtergrond terug grijpt op de ideeën en principes die ontwikkeld werden door Huang-ti (Gele Keizer 2696 - 2598 BC) en zijn klassiek werk der interne geneeskunst (Nei-Ching Su Wen)

Yue Fei (1100 -1140) was een fameus Chinees krijgsheer, die de aanzet heeft gegeven tot de ontwikkeling van onze vechtkunst. Bovendien is hij de grondlegger van de Ba duan chin oefeningen. Uit zijn traditie ontwikkelde zich via het Shaolin klooster en het Wu-tang Boxen het Hsing-I-chuan (Body Mind Boxing) Uit deze vechtkunst zou uit de Hopei-school de fameuze boxer Kuo Un Shen (Divine Crushing Hand) naar voren komen. Hij werd de leraar van Wang Chang Chai (1885- 1963), degene die de Hsing-I stijl verder ontwikkelde en de natuurlijkheid sterk benadrukte. Wang sprak later dan ook van I-chuan / Yi-chuan (Mind Boxing) Wang zou zo beroemd worden dat men hem de 'National Hand of China' noemde en zijn kunde /kunst aanduidde met de erenaam 'Ta-Cheng-Chuan'. Sawai sensei zocht deze beroemde Wang in Beijing op en daagde hem uit voor een tweegevecht. Wang was zo op zijn best, dat Sawai besloot bij hem te blijven en zich in Beijing te vestigen om zich verder te bekwamen en te verdiepen in het Yi-chuan. Toen Sawai niet langer in China kon blijven en terug moest naar Japan, kreeg hij toestemming van Wang om diens Ta-Cheng in Japan te onderwijzen. Uit eerbied voor Wang zou hij het analoog aan de erenaam 'Tai-Sei-Ken' noemen. Later zou hij ter wille van de duidelijkheid dit nog eens veranderen in Tai-Ki-Ken, daarmee aangevend dat het in zijn school vooral om het middelste karakter 'ki' en om 'ki-training' ging.

Sawai soshi (1903-1988) werd geboren in zuid Japan. Hij onderging een klassieke budotraining o.l.v. Aoyagi Seicho in iai-jutsu en ju-jutsu en in de Butokuden in Kyoto ken-jutsu van Naito Takaharu en ju-jutsu van Isagai sensei. Later kwam hij op de militaire academie in Tokyo, waar hij werkte met de legendarische judo-sensei Tokusambo en Mifune en Jigoro Kano. We kunnen we stellen dat Sawai sensei's Taiki school is gebaseerd op de Chinese Yi-chuan wushu methode van Wang en dat zijn school door de enorme bujutsu/ budo ervaring van onze headmaster zodanig is verrijkt, dat het Taiki tot een unieke combinatie van het beste uit beide budo systemen kon uitgroeien.

Jan Kallenbach begon in 1957 met judo en ju-jutsu in Amsterdam. Nadat hij zich had bekwaamd in het Kyokushin karate, ging hij als 3e dan op zoek naar de beroemde japanse leraren die hij door Jon Bluming had leren kennen. Hij ontmoette tijdens deze budo-studie in Japan (1967-1968) Sawai sensei in Oyama's honbu dojo en werd door Sawai als leerling aangenomen. Hij trainde naast Taikikenpo, judo o.l.v. Donn Draeger in de Kodokan, iai-jutsu en jo-jutsu o.l.v. Kuroda sensei in de Kidotai politie dojo, Kyokushin karate o.l.v. Mas Oyama. In 1974 stichtte hij met sensei Sato Yoshimichi - de schoonzoon van Sawai sensei, die een jaar bij hem zou blijven- de budovereniging ShinBuKen in Amsterdam Osdorp. In 1976 werd hij Taiki 'Renshi' en in 1987 kreeg hij de 'kyoshi' bevoegdheid van de Taiki headmaster. Het contact met 'the Yi-chuan brother boxers' in China zou pas daadwerkelijk tot stand komen tijdens zijn studiereis naar Beijing in '93. Doordoor kon ShinBuKen Amsterdam grandmaster Li Yuan Ju uitnodigen om te komen lesgeven.

In 1999 kreeg hij van master Li de bevoegdheid om van uit de Yi-chuan traditie te mogen lesgeven. Jan Kallenbach is judoleraar, 7e dan karatedo, docent lichamelijk opvoeding en docent zelfverdediging aan de HvA afd. Academie voor Lichamelijke Opvoeding te Amsterdam.